ജീവിതമെന്ന തീര്ത്ഥയാത്രയില് ഞാന് കണ്ട മുഖങ്ങളില് വ്യത്യസ്തമായ ഒന്ന്....
ഒരുപാട് സ്നേഹവും സന്മനസ്സും ഉള്ള ഒരു സുഹ്രുത്ത്...
എന്റെ ജീവിത യാത്രയിലെ ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത മുഖങ്ങളില് ഒന്ന്......
ഹൃദയത്തിന്റെ നിറവില് നിന്നും അധരം സംസാരിക്കുന്നു എന്ന വചനം ശരിയാണെങ്കില്,
മധുരമൊഴികള് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന നിന്റെ ഹൃദയം എത്രയോ സുന്ദരമായിരിക്കണം......
കാരണം വെളിച്ചമുള്ളിടത്ത് ഇരുളിനെവിടെ സ്ഥാനം....?
അല്ലെങ്കില് പിന്നെ എഴുതപെട്ടവ മാറ്റിയെഴുതേണ്ടിവരും... അല്ലേ.....?
എത്ര വിദൂരത്താണെങ്കിലും നിന്റെ സൗഹൃദം എനിക്ക് വളരെ വിലപ്പെട്ടതാകുന്നു ....
വറ്ണാഭമായ ഓര്മയില് എന്നും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ആ സൌഹൃദത്തിനു മുന്പില് ....
ഞാന് ശിരസ്സ് നമിക്കുന്നു......ലോകവും, കാലവും, കോലവും മാറിയാലും
നമ്മുടെ ഈ സൗഹൃദം അങ്ങനെ തന്നെ എന്നും നിലനില്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ............
Saturday, October 18, 2008
സൗഹൃദം എന്നും നിലനില്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ
Posted by Prasad at 7:55 PM 2 comments
Sunday, October 12, 2008
ഒരു സ്ക്രാപ്പും അയക്കാതെ നീ പോയില്ലേ
പലവട്ടം കാത്തു നിന്നു ഞാന് ഓര്ക്കുട്ടിന് പടിവാതിക്കല്
ഒരു സ്ക്രാപ്പും അയക്കാതെ നീ പോയില്ലേ
നിന്റെ ഒരു സ്ക്രാപ്പ് കിട്ടാന് കൊതിച്ചതാണീ നെഞ്ചം
എംപ്റ്റിയായൊരു സ്ക്രാപ്പ്ബുക്ക് തന്നില്ലെ
പൊന്പ്രഭാതം വിടരും നേരം കുളിച്ചു റെഡിയായ് വന്നു
കൊതിച്ച സ്ക്രാപ്പുകള് ഒന്നും വന്നില്ലാ
ഇളിഭ്യനായി വിഷണ്ണനായി വികാന്തനായ് ഞാന് നിന്നു
കമോണ് ബേബീ കമോണ് സ്ക്രാപ് റ്റു മീ
അയക്കില്ല അയക്കില്ല നീ
നിരാശന്മാരുടെ ലോകത്തില് ഒരു പ്രധാനിയായ് നിന്നു
പരീക്ഷയില് ഞാന് തുന്നം പാടീല്ലേ
തുന്നം ആ തുന്നം
ബ്രോഡ്ബാന്ഡ് തന്നൊരു ബില്ലിന് മുന്പില് പകച്ചു പോയി നിന്നു
മാതാപിതാക്കള് ഗുണ്ടകളായില്ലേ
ഗുണ്ട ആ ഗുണ്ട
ഇളിഭ്യനായി വിഷണ്ണനായി വികാന്തനായ് ഞാന് നിന്നു
പലവട്ടം കാത്തു നിന്നു ഞാന് ഓര്ക്കുട്ടിന് പടിവാതിക്കല്
ഒരു സ്ക്രാപ്പും അയക്കാതെ നീ പോയില്ലേ
Posted by Prasad at 6:29 PM 3 comments
Sunday, October 5, 2008
പ്രണയം
മഴവില്ല് വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ആകാശം
കാണാന് എത്ര മനോഹരമാണ്.
മനസ്സ് പ്രണയം വന്ന് നിറയുമ്പോള്
എല്ലാവരുടെയും ജീവിതവും
പൂവായി വിരിഞ്ഞ കണ്ണുകള്ക്ക് ,
ഹംസഗാനമായ കാതുകള്ക്ക് ,
കുളിര് തന്നലായി മാറി മനസ്സ്. ,
രഗോത്സവമായി മാറി പ്രണയം .
മഴവില്ല് മാഞ്ഞു പോകുന്ന പോലെ ,
ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ ,
ഒരിറ്റ് കണ്ണീര് പോലും ഇറ്റാതെ ,
ജീവിതത്തില് നിന്ന് തന്നെ പ്രണയിനി
മാഞ്ഞു പോകുമ്പോള് ......
വര്ണ്ണങ്ങള് വിരിച്ച് ,
മനസ്സ് ഒരു മഴവില്ലായി ,
വിരിഞ്ഞു നില്ക്കാന് ആശിക്കയല്ലാതെ ,
പോകരുതെ എന്നു പറയാനല്ലാതെ ,
ഓര്മ്മകളിലൂടെ വിരിഞ്ഞു
നില്ക്ക തന്നെ ചെയ്യും .
പ്രണയം.
Posted by Prasad at 11:16 PM 2 comments
Saturday, October 4, 2008
എന്റെ പ്രേമലേഖനം

വെള്ള കടലാസില്..സ്നേഹം ചാലിച്ച് നല്കിയപ്പോള്.. പ്രേമലെഖനമെന്നു പറഞ്ഞു അവള്..ചുരുട്ടി എറിഞ്ഞു .. എന്നിട്ട് എന്റേ കൈവള്ളയില് ഒരു നമ്പര് കുറിച്ച് തന്നു .... ഒരു മെസ്സേജ് ..അയക്കാന്.... ഞാനൊരു ഒരു മൊബൈല് വാങ്ങാനുള്ള .. പൈസക്കായ് പരക്കം പായുകയാണ്.. ഫീസ് കൊടുക്കാനുള്ള..പൈസ കൊടുത്തു .. ഞാനൊരു മൊബൈല് വാങ്ങി ആദ്യം അവള് ക്യു വിലാണന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിന്നു.. ഇപ്പൊള് അവള് പരിധിക്ക് പുറത്താണ്.. ഞാന് ക്ലാസിനു പുറത്തും ...
Posted by Prasad at 8:42 PM 3 comments
എന്റെ ആത്മാവിനെതേടി ഞാന് ഇവിടെ അലയുകയാണ് .....
Posted by Prasad at 9:51 AM 1 comments
Thursday, October 2, 2008
എന്റെ വൃന്ദാവനം

എന്റെ വൃന്ദാവനം ഇന്ന് ഓര്മകളില് നിന്നെ തിരയുകയാണ് ..
അതിന്റെ ഒരു കോണിലിരുന്നു
ഞാന് നിന്നെ മറക്കാന് ശ്രമിക്കുകയും
ഹൃദയവും മനസ്സും രണ്ട്ആണെന്നോ ...
രാത്രികളില്
നിലാവ് വിഴുങ്ങി തീര്ക്കുന്ന കാര്മേഘങ്ങള് ..
നനഞ്ഞ പ്രഭാതങ്ങള്
വരണ്ട സായാഹ്നങ്ങള്
ഇവ മാത്രമാണ്
ഇന്നെന്റെ ജീവന് പകുതെടുക്കുന്നത്.
എനിക്കും നിനക്കും ഇടയില്
അനന്തമായ അകലം .....
എങ്കിലും നനുത്ത വിരലുകള് കൊണ്ടു
നീ എന്റെ ഉള്ളു തൊട്ട് ഉണര്ത്തുമ്പോള്
നിന്റെ അദ്രിശ്യമായ സാമീപ്യം
ഞാന് അറിയുന്നു ...
പങ്കു വെക്കുമ്പോള് ശരീരം ഭുമിക്കും
മനസ് എനിക്കും ചേര്ത്തു വെച്ച
നിന്റെ നിറഞ്ഞ നേത്രം
എന്റെ ആകാശം നിറഞ്ഞു കത്തുകയാണ് ....
മനസ് ഉരുകി ഒലിക്കുമ്പോള്
നിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ നിറവ്
സിരകളില് അലിഞ്ഞു ചേരുന്നു
ഇപ്പോള് ഞാന് മനസിലാക്കുകയാണ് ..
നിന്നെ മറക്കുക എന്നാല് മൃതി ആണെന്ന് ..
ഞാന് ,നീ മാത്രമാണെന്ന് ...............
Posted by Prasad at 7:42 PM 1 comments
Friday, September 12, 2008
അലിഞ്ഞു പോയ എന്റെ മഞ്ഞു തുള്ളി യുടെ ഓര്മക്കായ്............

പ്രണയമായിരുന്നെനിക്ക്....
പറയാതെ....,
ഒരിക്കലും പറയാതെവെച്ച
ഒരു ചുവന്ന മറുക്,
ഒരുനാള്...
ഒരു പകലായ് പരിണമിക്കുംവരെ,
പ്രണയമായിരുന്നെനിക്കവളോട്...
അനിര്വ്വചനീയ പ്രണയം....!!
നീ എഴുതിയതു എന്റെ ഹ്രുദയത്തിനു മുകളിലായിരുന്നു....
ചിതറി വീണ വളപ്പൊട്ടു പോലെ...
ആരാലും പെറുക്കി വെയ്ക്കപെടാതെ അതു ഞാന് കാത്തു വെച്ചു...
ഇനി ഒരിക്കല് നീ അതു മായ്ക്കാന് ശ്രമിചാലും ...
ഹ്രുദയത്തിനു മുകളില് വീണ ദൈവത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പു പോലെ...
അതു മായാതെ അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ...
ജന്മന്തരങ്ങള്കപ്പുറം ആ പ്രണയത്തിന് സുഗദ്ധം ഞാനറിയും
ഞ്ഞാന് ആ പ്രണയം തിരിച്ചറിയും....
എന്റെ കണ്ണുകളില് തുളുമ്പി നില്കുന്ന നീര്തതുള്ളികള്ക്ക്
പറയാനാകാത്ത ഒരായിരം സത്യങ്ങളുമായി
ഉത്ിര്ന്നു വീണിതാ ഭൂമിതന് മാറുപിളര്ക്കാനായി...
ഒരു ജന്മം കൂടി ഇനി വേണ്ട.......
നിലയ്കാതെ ഒഴുകുന്ന സമയത്തിെന
എതിര്ത്തു ഞ്ഞാന് എന് ജീവന് നിനക്കായ്
ബലി നല്കുന്നു....
എന് പകല് സ്വപ്നങ്ങളില്
നിറഞ്ഞ സൂര്യരശ്മികള്
ദൂരേകാത്രയായി ഞാന് അറിയാതെ
കാഞ്ചന ചെപ്പിലെ ഒരു നുള്ള് കുങ്കുമം
വാരിയെറിഞ്ഞവള് പോയി
എന്നെ തനിച്ചാക്കി പോയി
സ്വപ്നങ്ങളാല് നീ നിറചൊരെന് ജീവിതം
നീ ഇല്ലാതെ....
നിന് സ്നേഹമറിയാതെ
കാണാകയങ്ങളില് കൈവിട്ടു പോയി ഞാന്
രക്ഷയ്കായി നിന് കരങ്ങള് കണ്ടു ആശ്വസിച്ചു
എന് ജീവിത സായാന്നതില്
നിന് സ്നേഹം അസ്തമികാതെ
എന് കരങ്ങളെ നീ പിടിച്ചുയര്ത്തി
വിലക്കുകളും ചങ്ങലകളും പൊട്ടിച്ചു ഞാന്
നിന് അരികിലെത്താന്
നിന് മാറിടത്തില് തല ചായ്ച്ചു ഞാന്
എന് ജീവിത നൌക തുഴഞ്ഞു
ഹൃദയത്തിന് ആഴങ്ങളിലേക്ക് .....
ആഴങ്ങളിലേക്ക് ......
രാത്രികളില്
നിലാവു വിഴുങ്ങി തീര്ക്കുന്ന കാര്മേഘങ്ങള്;
നനഞ്ഞ പ്രഭാതങള്;
വരണ്ട സായഹ്നങള്
ഇവ മാത്രമാണു
ഇന്നെന്റ്റെ ജീവന് പകുത്തു എടുക്കുന്നതു................
എനിക്കും നിനക്കുമിടയില്
അനന്തമായ അകലം.......................................
കാലം മറക്കാത്ത അക്ഷരങ്ങളില് മനസ്സില് കാത്തു വച്ച ഒരു പേരുണ്ടായിരുന്നു.....
അതു നീന്റേതായിരുന്നു...
ആയിരം രാത്രികളില് മനസ്സില് നീ ഒരു സ്വപ്നമായിരുന്നു....
.........................................
.........................................
........................................"
നിന്നോട് പറയാന് കഴിയാത്തത് ഞാന് ഹൃദയക്ഷരങ്ങളാക്കുന്നു....
ദൂരെയാണെങ്കിലും നീ ഇന്നും എന്റെ ഓര്മകളില് തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു ....
നിന്നെ സ്നേഹിയ്ക്കുമ്പോള്.....ഞാന് എന്നെത്തന്നെ മറക്കുന്നു .
ഉപാധികളില്ലാത്തതാണു എന്റെ സ്നേഹം....
നിനക്കായ് ഞാന് യുഗങ്ങളോളം കാത്തിരിക്കാം ....
ആ കാത്തിരുപ്പാണ് എന്റെ ജീവിതം...
ഓര്മ്മകള്,
ഒരു കൊഴിഞ്ഞ ഇലയില് നിന്നു
പിറക്കുന്നു.
നനഞ്ഞ കണ്പീലിയുടെ
ഏകാന്തതയില് നിന്നും,
വിരല്തുമ്പില് പിടയുന്ന-
സ്പര്ശത്തില് നിന്നും,
വാക്കിലുറയുന്ന-
മൗനത്തില് നിന്നും,
ഓര്മ്മകള്....
ഉടഞ്ഞ കണ്ണാടിക്കാഴ്ച പോലെ...
ഒരിക്കല് പോലും വേദനിപ്പിച്ചുവോ,
എന് സഖി നിന്നെ ഞാന്.
ഒരിക്കല് പോലും കരയിപ്പിച്ചുവോ,
എന് സഖി നിന്നെ ഞാന്.
ഒരിക്കല് പോലും ദു;ഖിപ്പിച്ചുവോ,
എന് സഖി നിന്നെ ഞാന്.
എപ്പോഴുമിപ്പോഴും സ്നേഹം,
മാത്രം നല്കി ഞാന്....
എന്റെ കണ്ണുനീര് പൂവിന്.....................!
മിഴിയില് നിന്നടര്ന്ന ചുടു കണ്ണുനീര് പോലെ
ചെറുക്കാറ്റില് യെങ്ങു നിന്നൊ പാറി യെങ്ങൊപൊയ
അപ്പുപ്പന്താടിയായ്,
എന്റെ ഹൃദയതില് ആശ്വാസതിന് തണുപ്പേകി
അലിഞ്ഞു പോയ എന്റെ മഞ്ഞു തുള്ളി യുടെ ഓര്മക്കായ്............
Posted by Prasad at 12:24 AM 1 comments
